Miladysims

Poczuła się trochę pewniej, więc postanowiła lekko odepchnąć się czubkiem łyżwy. Momentalnie pożałowała tej decyzji, bo jak na jej oczekiwania nabrała zbyt dużej prędkości. Znowu zaczęła machać rękami, przez co czuła, że wygląda jak ostatnia kretynka. Spojrzała kątem oka w jego kierunku. Głupkowaty uśmiech nie schodził mu z twarzy. Musiał mieć niezłą zgrywę, widząc ją w takim stanie. Jej twarz pokryła się rumieńcem i zupełnie przestała panować nad swoimi ciałem. Mogło skończyć się to tylko w jeden sposób. Upadła. 

Podjechał szybko, aż spod łyżew sypnęło śniegiem.
Gavin: Nic Ci nie jest? 
Chris: Nie… Ok.
Próbowała się podnieść, ale nie mogła wstać na równe nogi. Złapał ją pod rękę i pociągnął delikatnie do góry. Zachwiała się, więc przytrzymał ją blisko siebie. Teraz robił sobie wyrzuty, że pozwolił jej na ten głupi wybryk. Wiedział, że tak to się skończy, ale nie chciał jej się narzucać. 
Gavin: Już dobrze? 
Poczuła, że się znowu czerwieni. Tym razem nie z powodu złości, tylko bliskości. Czuła ciepło bijące od jego ciała. Jego stanowczy uścisk przyprawiał ją o zakłopotanie. Bała się spojrzeć w jego oczy. Nie chciała żeby się zorientował jak bardzo ją rozmiękcza. 
Chris: Tak. Możesz mnie puścić.
Gavin: Zrobiłaś coś sobie? Coś Cię boli?
Patrzył na nią z takim przejęciem jakby zaraz miała rozpaść się na małe kawałeczki. 
Chris: Duma, tyłek i … ręka.
Gavin: Pokaż.
Chris: Co?
Roześmiał się cicho.
Gavin: Zacznijmy od ręki. 
Zdjął jej rękawiczkę i podwinął rękaw. Zaczął delikatnie naciskać w różnych miejscach. Jego subtelny dotyk wywołał przyjemny dreszcz, który przeszedł po całym jej ciele. Dostała gęsiej skórki. Miała nadzieję, że tego nie zauważył.
Gavin: Wygląda na to że wszystko w porządku, więc skończy się na siniaku. 
Chris: Siniaki mi nie straszne. Spróbuję jeszcze raz!  
Szybkim ruchem naciągnęła z powrotem rękaw i powoli ruszyła przed siebie. 

---

Previous // Next

Poczuła się trochę pewniej, więc postanowiła lekko odepchnąć się czubkiem łyżwy. Momentalnie pożałowała tej decyzji, bo jak na jej oczekiwania nabrała zbyt dużej prędkości. Znowu zaczęła machać rękami, przez co czuła, że wygląda jak ostatnia kretynka. Spojrzała kątem oka w jego kierunku. Głupkowaty uśmiech nie schodził mu z twarzy. Musiał mieć niezłą zgrywę, widząc ją w takim stanie. Jej twarz pokryła się rumieńcem i zupełnie przestała panować nad swoimi ciałem. Mogło skończyć się to tylko w jeden sposób. Upadła. 

Podjechał szybko, aż spod łyżew sypnęło śniegiem.
Gavin: Nic Ci nie jest? 
Chris: Nie… Ok.
Próbowała się podnieść, ale nie mogła wstać na równe nogi. Złapał ją pod rękę i pociągnął delikatnie do góry. Zachwiała się, więc przytrzymał ją blisko siebie. Teraz robił sobie wyrzuty, że pozwolił jej na ten głupi wybryk. Wiedział, że tak to się skończy, ale nie chciał jej się narzucać. 
Gavin: Już dobrze? 
Poczuła, że się znowu czerwieni. Tym razem nie z powodu złości, tylko bliskości. Czuła ciepło bijące od jego ciała. Jego stanowczy uścisk przyprawiał ją o zakłopotanie. Bała się spojrzeć w jego oczy. Nie chciała żeby się zorientował jak bardzo ją rozmiękcza. 
Chris: Tak. Możesz mnie puścić.
Gavin: Zrobiłaś coś sobie? Coś Cię boli?
Patrzył na nią z takim przejęciem jakby zaraz miała rozpaść się na małe kawałeczki. 
Chris: Duma, tyłek i … ręka.
Gavin: Pokaż.
Chris: Co?
Roześmiał się cicho.
Gavin: Zacznijmy od ręki. 
Zdjął jej rękawiczkę i podwinął rękaw. Zaczął delikatnie naciskać w różnych miejscach. Jego subtelny dotyk wywołał przyjemny dreszcz, który przeszedł po całym jej ciele. Dostała gęsiej skórki. Miała nadzieję, że tego nie zauważył.
Gavin: Wygląda na to że wszystko w porządku, więc skończy się na siniaku. 
Chris: Siniaki mi nie straszne. Spróbuję jeszcze raz!  
Szybkim ruchem naciągnęła z powrotem rękaw i powoli ruszyła przed siebie. 

---

Previous // Next

Poczuła się trochę pewniej, więc postanowiła lekko odepchnąć się czubkiem łyżwy. Momentalnie pożałowała tej decyzji, bo jak na jej oczekiwania nabrała zbyt dużej prędkości. Znowu zaczęła machać rękami, przez co czuła, że wygląda jak ostatnia kretynka. Spojrzała kątem oka w jego kierunku. Głupkowaty uśmiech nie schodził mu z twarzy. Musiał mieć niezłą zgrywę, widząc ją w takim stanie. Jej twarz pokryła się rumieńcem i zupełnie przestała panować nad swoimi ciałem. Mogło skończyć się to tylko w jeden sposób. Upadła. 

Podjechał szybko, aż spod łyżew sypnęło śniegiem.
Gavin: Nic Ci nie jest? 
Chris: Nie… Ok.
Próbowała się podnieść, ale nie mogła wstać na równe nogi. Złapał ją pod rękę i pociągnął delikatnie do góry. Zachwiała się, więc przytrzymał ją blisko siebie. Teraz robił sobie wyrzuty, że pozwolił jej na ten głupi wybryk. Wiedział, że tak to się skończy, ale nie chciał jej się narzucać. 
Gavin: Już dobrze? 
Poczuła, że się znowu czerwieni. Tym razem nie z powodu złości, tylko bliskości. Czuła ciepło bijące od jego ciała. Jego stanowczy uścisk przyprawiał ją o zakłopotanie. Bała się spojrzeć w jego oczy. Nie chciała żeby się zorientował jak bardzo ją rozmiękcza. 
Chris: Tak. Możesz mnie puścić.
Gavin: Zrobiłaś coś sobie? Coś Cię boli?
Patrzył na nią z takim przejęciem jakby zaraz miała rozpaść się na małe kawałeczki. 
Chris: Duma, tyłek i … ręka.
Gavin: Pokaż.
Chris: Co?
Roześmiał się cicho.
Gavin: Zacznijmy od ręki. 
Zdjął jej rękawiczkę i podwinął rękaw. Zaczął delikatnie naciskać w różnych miejscach. Jego subtelny dotyk wywołał przyjemny dreszcz, który przeszedł po całym jej ciele. Dostała gęsiej skórki. Miała nadzieję, że tego nie zauważył.
Gavin: Wygląda na to że wszystko w porządku, więc skończy się na siniaku. 
Chris: Siniaki mi nie straszne. Spróbuję jeszcze raz!  
Szybkim ruchem naciągnęła z powrotem rękaw i powoli ruszyła przed siebie. 

---

Previous // Next