Tag: ts4 legacy

Gavin wyszedł spod prysznica. Wytarł się pospiesznie ręcznikiem i niedbale przewiązał go w pasie. Po jego ciele spływały jeszcze gdzieniegdzie kropelki wody. Sięgnął po drugi ręcznik i zaczął energicznie wycierać włosy. Nic spod niego nie widział, więc kiedy wszedł do salonu nie dostrzegł w porę miny Jess.
Gavin: Z kimś rozmawiałaś czy mi się wydawało? 
Jess: Tak. Była tu taka jedna.
Przestał się wycierać, przewieszając wilgotny ręcznik na karku. Złapał za jego oba końce i swobodnym krokiem podszedł w jej kierunku. 
Gavin: Taka jedna? 
Zupełnie nie wiedział kogo może mieć na myśli. 
Jess: Przyniosła dla Ciebie prezent. 
Powiedziała z przekąsem i podniosła rękę tak żeby zwrócił uwagę na torebkę. 
Jess: Spotykasz się z nią? 
Gavin: Z kim? Nie wiem nawet o kim mówisz.
Jess: Tą dziewuchą z małymi cyckami! Tą od Kimberly!
Jej głos przybrał ostry ton.
Gavin: Masz na myśli Christine? Dlaczego nie kazałaś jej zaczekać? 
Ugryzł się w język, zaraz po tym jak wypowiedział te słowa. Źle! Bardzo źle! Przecież wiedział jaka Jessica jest czuła na punkcie jego znajomych, co było kiedyś głównym powodem ich rozstania. Wizyta Christine tak go zaskoczyła, że palnął te słowa zupełnie bez zastanowienia.
Jess: I może miałam jeszcze zaprosić na kawkę… albo herbatkę?
Oj, oj! Wkraczali na niebezpieczny grunt. Musiał szybko reagować. Podszedł do niej, położył jej delikatnie ręce na ramionach i powiedział ciepłym oraz spokojnym głosem.
Gavin: Kochanie, z nikim innym się nie spotykam. A Christine… najwidoczniej przyszła tylko mi coś oddać. 
Szybko przejął torebkę, którą trzymała przez cały ten czas i odstawił na kuchenny blat, tak żeby nie była w zasięgu jej wzroku. Był przekonany że sam jej widok będzie działał na nią jak płachta na byka, podsycając jedynie podejrzliwość oraz dalsze drążenie tematu. Spróbował ją przytulić, ale zwinnie wywinęła się z jego uścisku.
Jess: Puść! Jesteś cały wilgotny… a poza tym wytłumacz mi proszę, dlaczego przyniosła ci butelkę whisky?
Bingo! Nareszcie poznał cel wizyty Christine, tylko jak teraz z tego wybrnąć? Przecież nie mógł jej powiedzieć, że obalili razem whisky, rozmawiając przy tym do samego rana. Nie, nie, i jeszcze raz nie! Trzeba wymyślić coś innego, co nie ma zupełnie związku z Christine. Całkowita zmiana tematu, to dobre rozwiązanie.
Gavin: Whisky? Ach to już wszystko jasne!
Uśmiechnął się do niej i beztrosko machnął ręką.
Skrzyżowała ręce na ramionach, czekając na dalsze wyjaśnienia. 
Gavin: To od Adama. Pamiętasz? Robiliśmy u niego premierę płyty i obiecał mi, że jeśli pobijemy jego dzienny rekord sprzedaży, to postawi mi butelkę whiskacza. Christine u niego pracuje, więc pewnie poprosił ją o dostarczenie w drodze do domu.
Nareszcie zniknęło wiszące w powietrzu napięcie, a jej twarz nabrała łagodniejszego wyrazu. Czy mu się wydawało, czy nawet lekko się uśmiechnęła? Poczuł niewysłowioną ulgę. Był krok od niezłego dramatu, więc dobrze że udało mu się zapanować nad sytuacją. Nie miał teraz do tego głowy. Przytuliła się do niego i objęła go w pasie. Najwidoczniej już jej nie przeszkadzało, że był mokry.
Jess: Przepraszam. Może faktycznie trochę histeryzuję, ale po naszej ostatniej kłótni…
Nie dał jej dokończyć, tylko czule pocałował w usta. Jeszcze tego brakowało, żeby ponownie zaczęli roztrząsać ten temat. I tak w dalszym ciągu miała mu za złe, że nie chciał poznać jej rodziców i spędził święta z Potterami. Jej pocałunek zmienił się na bardziej intensywny. Poczuł ciepło rozlewające się w dolnych partiach jego ciała. Przycisnął ją mocniej do siebie. Seks? Czemu nie? To też był dobry sposób na zmianę tematu.

Previous // Next

Gavin wyszedł spod prysznica. Wytarł się pospiesznie ręcznikiem i niedbale przewiązał go w pasie. Po jego ciele spływały jeszcze gdzieniegdzie kropelki wody. Sięgnął po drugi ręcznik i zaczął energicznie wycierać włosy. Nic spod niego nie widział, więc kiedy wszedł do salonu nie dostrzegł w porę miny Jess.
Gavin: Z kimś rozmawiałaś czy mi się wydawało? 
Jess: Tak. Była tu taka jedna.
Przestał się wycierać, przewieszając wilgotny ręcznik na karku. Złapał za jego oba końce i swobodnym krokiem podszedł w jej kierunku. 
Gavin: Taka jedna? 
Zupełnie nie wiedział kogo może mieć na myśli. 
Jess: Przyniosła dla Ciebie prezent. 
Powiedziała z przekąsem i podniosła rękę tak żeby zwrócił uwagę na torebkę. 
Jess: Spotykasz się z nią? 
Gavin: Z kim? Nie wiem nawet o kim mówisz.
Jess: Tą dziewuchą z małymi cyckami! Tą od Kimberly!
Jej głos przybrał ostry ton.
Gavin: Masz na myśli Christine? Dlaczego nie kazałaś jej zaczekać? 
Ugryzł się w język, zaraz po tym jak wypowiedział te słowa. Źle! Bardzo źle! Przecież wiedział jaka Jessica jest czuła na punkcie jego znajomych, co było kiedyś głównym powodem ich rozstania. Wizyta Christine tak go zaskoczyła, że palnął te słowa zupełnie bez zastanowienia.
Jess: I może miałam jeszcze zaprosić na kawkę… albo herbatkę?
Oj, oj! Wkraczali na niebezpieczny grunt. Musiał szybko reagować. Podszedł do niej, położył jej delikatnie ręce na ramionach i powiedział ciepłym oraz spokojnym głosem.
Gavin: Kochanie, z nikim innym się nie spotykam. A Christine… najwidoczniej przyszła tylko mi coś oddać. 
Szybko przejął torebkę, którą trzymała przez cały ten czas i odstawił na kuchenny blat, tak żeby nie była w zasięgu jej wzroku. Był przekonany że sam jej widok będzie działał na nią jak płachta na byka, podsycając jedynie podejrzliwość oraz dalsze drążenie tematu. Spróbował ją przytulić, ale zwinnie wywinęła się z jego uścisku.
Jess: Puść! Jesteś cały wilgotny… a poza tym wytłumacz mi proszę, dlaczego przyniosła ci butelkę whisky?
Bingo! Nareszcie poznał cel wizyty Christine, tylko jak teraz z tego wybrnąć? Przecież nie mógł jej powiedzieć, że obalili razem whisky, rozmawiając przy tym do samego rana. Nie, nie, i jeszcze raz nie! Trzeba wymyślić coś innego, co nie ma zupełnie związku z Christine. Całkowita zmiana tematu, to dobre rozwiązanie.
Gavin: Whisky? Ach to już wszystko jasne!
Uśmiechnął się do niej i beztrosko machnął ręką.
Skrzyżowała ręce na ramionach, czekając na dalsze wyjaśnienia. 
Gavin: To od Adama. Pamiętasz? Robiliśmy u niego premierę płyty i obiecał mi, że jeśli pobijemy jego dzienny rekord sprzedaży, to postawi mi butelkę whiskacza. Christine u niego pracuje, więc pewnie poprosił ją o dostarczenie w drodze do domu.
Nareszcie zniknęło wiszące w powietrzu napięcie, a jej twarz nabrała łagodniejszego wyrazu. Czy mu się wydawało, czy nawet lekko się uśmiechnęła? Poczuł niewysłowioną ulgę. Był krok od niezłego dramatu, więc dobrze że udało mu się zapanować nad sytuacją. Nie miał teraz do tego głowy. Przytuliła się do niego i objęła go w pasie. Najwidoczniej już jej nie przeszkadzało, że był mokry.
Jess: Przepraszam. Może faktycznie trochę histeryzuję, ale po naszej ostatniej kłótni…
Nie dał jej dokończyć, tylko czule pocałował w usta. Jeszcze tego brakowało, żeby ponownie zaczęli roztrząsać ten temat. I tak w dalszym ciągu miała mu za złe, że nie chciał poznać jej rodziców i spędził święta z Potterami. Jej pocałunek zmienił się na bardziej intensywny. Poczuł ciepło rozlewające się w dolnych partiach jego ciała. Przycisnął ją mocniej do siebie. Seks? Czemu nie? To też był dobry sposób na zmianę tematu.

Previous // Next