Sean siedział skupiony przy laptopie odpowiadając na komentarze Simsbookowych fanów. W myślach zastanawiał się kiedy w końcu ich zespół stanie się na tyle popularny, że będą mogli wynająć kogoś, kto będzie zajmował się prowadzeniem ich profili w social mediach. Na razie nie miał na co liczyć, bo mimo że ich płyta sprzedawała się całkiem nieźle, to jednak ze względu na rodzaj granej muzyki nie byli w stanie tak łatwo przebić się do szerszej publiczności. Odpisywał właśnie na jakiś hejterski komentarz, kiedy usłyszał skrzypnięcie drzwi oraz powolne kroki zmierzające na dół. Nie odwracając się powiedział:
Sean: Hej. Co tam?
Gavin westchnął tylko i zapytał:
Gavin: Zajęty jesteś?
Sean: Nie specjalnie, mogę gadać.
Gavin: Rozstałem się z Jess.
Sean odwrócił się od ekranu laptopa i spojrzał na przyjaciela. Wyglądał na mocno zmartwionego, więc zapowiadała się dłuższa rozmowa.
Sean: Serio? To przez naszą wczorajszą rozmowę?
Gavin: Nie. W sumie, to wyszło od niej. Ale nie dlatego przyszedłem.
Sean: Ok.
Gavin: Słuchaj… wiedziałeś, że Christine próbowała popełnić samobójstwo?
To pytanie zbiło go z tropu.
Sean: Żartujesz sobie?
Gavin westchnął głęboko i usiadł ciężko na łóżku, które zatrzeszczało pod jego ciężarem. Sean w międzyczasie wyłączył laptopa, bo po tym co usłyszał już nie mógł skupić się na batalii prowadzonej z hejterską lamą.
Gavin: Wierz mi, że chciałbym… ale Noodle nie ściemniał. Po imprezie… no wiesz, tej na której miała “wypadek”.
Sean: Coś kojarzę. Była wtedy w kiepskim stanie, a Kimberly faktycznie mówiła że była w szpitalu czy coś… w sumie nie znam szczegółów, ale nie wnikałem jakoś specjalnie.
Gavin: Noo… Spotkaliśmy się wczoraj i jakoś tak wyszło, że znowu się przespaliśmy.
Sean: Gavin…
Previous // Next
Miladysims 