Logan put down his guitar, pissed off: No point dragging this rehearsal any further, you’re playing hopelessly badly today, Chris!
Chris: Sorry guys, I’m not feeling well today.
Logan: What is wrong with you?
Noodle: Hey, don’t be so hard on her!
Logan: Shut up Noodle. We either apply ourselves or we stop meeting altogether.
Chris: Sorry, I know I fucked up… .
Logan: So don’t waste our time!
Chris: Please, let’s try again.
Logan: No, I’m done.
He left the room whispering some taboo words.
Noodle: Don’t worry about him.
Chris: He is right. I’ve been screwing up lately.
Noodle: Everyone has his bad days from time to time.
Chris: But mine never seem to end…
Noodle: Why are you tormenting yourself? Did you have to sing that particular song?
Chris: I can’t help it. I miss him…
Noodle: I miss him too but you have to face the fact that he will never be back with the band or with you.
Chris: I know but it’s so hard… to just forget.
Noodle: You can’t forget. You can only wait until the memories and the emotions fade away. Let me hug you.
Chris whispering: Thank you Noodle.
Noodle: You’re welcome.
12:30
Logan odstawił swoją gitarę wkurwiony.
Logan: Nie ma sensu ciągnąć tej próby ani chwili dłużej. Grasz dzisiaj beznadziejnie Chris!
Chris: Sorry, nie czuję się dzisiaj najlepiej.
Logan: Co się z Tobą dzieje?
Noodle: Hej, nie bądź dla niej taki ostry!
Logan: Zamknij się Noodle. Albo będziemy się przykładać, albo darujmy sobie te spotkania.
Chris: Sorry, wiem że nawaliłam…
Logan: Więc nie marnuj naszego czasu!
Chris: Proszę, spróbujmy jeszcze raz.
Logan: Nie, mam dość.
Wyszedł szepcząc przekleństwa pod nosem.
Noodle: Nie przejmuj się nim.
Chris: Ma rację. Nie wychodzi mi ostatnio.
Noodle: Każdy od czasu do czasu ma swoje gorsze dni.
Chris: Moje wydają się nie mieć końca…
Noodle: Dlaczego tak się dręczysz? Musiałaś wybrać akurat ten kawałek?
Chris: Nic na to nie poradzę. Tęsknię za nim.
Noodle: Ja też za nim tęsknię, ale musisz sobie uświadomić, że już nigdy nie wróci. Ani do zespołu, ani do Ciebie.
Chris: Wiem, ale tak trudno jest… po prostu zapomnieć.
Noodle: Nie możesz zapomnieć. Musisz tylko poczekać aż uczucia i emocje przeminął. Chodź, przytulę Cię.
Chris szepcząc: Dzięki Noodle.
Noodle: Bardzo proszę.
Previous // Next